En toen was het zover: ik zit dit te typen vanuit mijn hostel in NYC!! Na een prachtig mooi afscheidsfeest en laatste avondje moest ik woensdag om half 5 op om naar schiphol te vertrekken. Dacht ik het mákkelijk te redden zonder emo te worden, brak ik toch eventjes toen ik mijn familie en cordial daar zag staan bij de douane. Eenmaal alleen op de eerste de beste bank traantjes gelaten, en toen maar besloten dat ik ging boarden - moest er toch ooit aan beginnen!

Uiteindelijk 2 uur vertraging door de extreme securitychecks, maar na een vlucht van bijna 10u wonder boven wonder toch mijn aansluiting in Chicago gehaald. Aankomen daar was trouwens bizar mooi, echt een winter wonderland - álles was wit! Vanuit daar nog maar 2 uurtjes naar New York dus dat was een eitje. Toen we hier aankwamen was het buiten al donker, en dat was me bizar mooi! Een soort gouden eiland, kreeg er echt energie van en zin in mijn avontuur!

Zoals de inner kluns in mij betaamd heb ik lekker staan kloten met mijn tassen, maar het voordeel van alleen zijn komt bij mij nu naar voren: ik begin constant tegen wildvreemden aan te praten. Nu heeft dat al een aantal voordelen gehad, bijvoorbeeld dat er telkens iemand me hielp mijn tassen de metropoortjes door te krijgen, maar ook dat ik met twee leuke Nederlandse meiden aan de praat raakte die mij best wel vanaf het vliegveld bij mijn hostel af wilden zetten, ze kwamen er toch langs met hun taxi! Ik zeg bon! :)

Ons hostel zit in de East Village, lekker downtown dus! Gelijk bij aankomst met Nanna een Starbucks gepakt op de hoek, geknuffeld, bijgekletst en even -als echte Amerikanen- een burger gescoord. Daarna even omgekleed, en aangezien ik toch vol energie zit, met een vriend van Nanna afgesproken om te stappen. Een paar blokken verderop in de Village zit namelijk een hip ondergrondsjazzcafé, en dat konden wij niet weerstaan. Dus met Andy, Brian en James daar afgesproken en gelijk veel bijgeleerd over de Amerikaanse fooicultuur, de bizarre prijs van alcohol en hoe studeren er hier aan toe gaat.
Na een aantal drankjes zijn we via Washington Square terug naar het hostel gelopen, hele mooie foto's gemaakt van de gigantische kerstboom en toen plotseling zagen we een vent op zn knieen gaan voor zijn vriendin, ónder de boog! Super schattig, en Nan en ik hebben ze gelijk giegelend gefeliciteerd; het was zo'n mooi moment!

ik kan niet geloven hoe heerlijk extatisch het hier alweer is, en ik ben er nog maar een aantal uur!!!

Wel bizar is dat ik nog heel sterk het gevoel heb dat ik op vakantie ben, en alle lieverds volgende week vast wel weer zie... Maargoed, misschien veranderd dat wel als ik in California aankom!

Anyways, ik wil nog heel veel vertellen maar ik ga nu lekker tukken...morgen weer een hele dag en dan Oud&Nieuw!

hou jullie op de hoogte!