Best. Week. Ever.

Ik kan dit nog duizend keer herhalen, maar nog zal het gevoel niet over te dragen zijn. Na een week van absolute adrenaline, ontspanning, hilariteit en gefeest zit ik nu weer op mijn dormkamer dit te typen tussen colleges door.
Eerst moet natuurlijk vermeld worden dat de finals week overleefd is, en gelukkig met resultaat: al mijn vakken heb ik afgesloten met een A-, of zoals we hier zeggen: I aced it! Ik had dit zelf niet helemaal verwacht, want tussen de tentamens en essays door had ik er nog een paar daagjes feesten tegenaan gegooid; een afscheidsfeestje voor Gillian's vertrek terug naar San José, en een killer St. Patrick's Day met de Eindhovense gasten die vanuit Arizona wat dagen in Santa Barbara kwamen vertoeven.
Hoe dan ook zijn we, met of zonder slaap, hard doorgegaan totdat het zaterdagmiddag 2pm was en ik uitgelaten de laatse tentamenzaal uitstormde. Ik wist niet hoe snel ik naar huis moest fietsen, aangezien ik daar opgehaald werd door Larissa om met de meiden naar L.A. te vertrekken; Spring Break '10 WOHOOW!
Iris lieten we achter in Ventura (aangezien zij pas de volgende dag naar New York zou vliegen), en Kee en ik reden hyper door naar ons hostel in Inglewooooooood (yup, nogal ghetto) zodat we zondag fris en fruitig om 5am op het vliegveld konden staan.
De aankomst op Honolulu was gelijk een topper. In het zwetend warme weer (als dat een uitdrukking is) waren wij gelijk in ons element.
De spullen gedumpt in ons hostel in Waikiki en het strand op gerend voor een duik in de warme, blauwe oceaan. Sushi for lunch, Mexicaans for dinner en een happy hour starting at 2pm zorgden ervoor dat we UCSB gelijk helemaal vergeten waren.
Nu zullen de mensen die al eens op Oahu zijn geweest snappen dat we maandag wel meteen de grote stad uit wilden, op naar de North Shore. Het eiland is wat aan de kleine kant (de langste weg van noord naar zuid doet er ongeveer 2uur over) maar daardoor hebben we in een week ieder hoekje van het eiland kunnen verkennen. Samen met Riny, die net was aangekomen, hebben we er de hele middag over gedaan (stoppend op ieder tropisch strandje) om naar Waimea Bay te rijden, waar we Gloria zouden meeten. Via haar en Christian kregen Kee en ik gelijk een tóp appartementje aangeboden recht op Waimea voor bijna niks. Natuurlijk gelijk even Pipeline en Sunset uitgecheckt voordat we waren uitgenodigd voor een bbq bij Christian en Gloria. Heerlijk gegeten, gepraat en gefeest; het leven aan de North Shore is niet moeilijk om aan te wennen! Helaas was het wakker worden de volgende dag iets lastiger. Maar 's avonds een grote mond, 's ochtends een grote mond, dus braaf sprongen we dinsdag uit ons bedje om te gaan hiken met Victor en Cooper; hikegidsen die we via Riny hadden leren kennen. Ze hadden ons al verteld dat het een advanced hike was; na 7uur, kapotte voeten, modderige benen en vooral beurse achterwerken waren we het daar compleet mee eens. Totally worth it though! Het was een trail waar al weken niemand meer was geweest, door het landschap waar ze 'Lost' filmden. Halverwege pakten we een zijpaadje (of zij-rots) en boem: plotseling stonden we bij een verlaten waterval. Na een verfrissende zwempartij in de pond konden we dus weer bikkelend verder naar de summit. Prachtig!
De overige dagen hebben we de westkust verkend, of in andere woorden: de enige weg daar afgereden totdat het plotseling ophoudt omdat er bergen in de weg staan. Daar een dag heerlijk op een verlaten strandje gechilled en onszelf keer op keer laten smashen in de aardig grote golven die er stonden. 's Avonds weer terug naar onze vrienden van het hostel in Wakiki voor een avondje serieus feesten, en wat is er nou beter dan om 4am uit de club komen om een nachtelijke zwemsessie in de oceaan te houden; wat een leventje.
Omdat onze adrenaline levels weer wat lager aan het worden waren vertrokken we donderdag op het avontuur van ons leven; skydiven!! Hier in Oahu schijnt het een van de mooiste jumps ooit te zijn, en wederom was het een van die dingen die ik al zo lang wou doen!
Op het North Shore vliegveldje kropen we samen met onze tandemmasters in een klein vliegtuigje en begon de spanning te stijgen. Hoger en hoger, met een prachtig uitzicht, totdat uiteindelijk op 12000voet de deur van het vliegtuig open werd gegooid en we onszelf eruit mochten gaan gooien. Aangezien wij de laatste sprong van de dag waren, en ik ook nog als laatste het vliegtuig uit mocht, vroeg mijn instructeur of ik graag op een heftige manier wou exiten. Uhmm JAA, natuurlijk! Dus nadat iedereen gesprongen was schoven we naar de rand van het vliegtuig, gooi de benen er maar overheen en hóppa; dubbele salto achterover het vliegtuig uit! Dat gevoel....complete vrije val door de wolken, met een lading oceaan en Hawaiiaanse eilanden onder je....onbeschrijfelijk geweldig. Na de vrije val van ongeveer 30 seconden (veel te kort naar mijn zin) schoot de parachute naar boven en zweefden we opeens in complete stilte boven de oceaan. Eenmaal beneden was het enige wat ik kon zeggen: nog een keer, nog een keer!
Uiteraard kon dit avontuur op geen enkele manier geevenaard worden, maar 's avonds toch een mooie poging gedaan, het blijft tenslotte Spring Break. De jongens van het hostel hebben dan ook goed hun best gedaan om ons elke avond een nieuwe Hawaiiaanse club te laten zien. Zonder Santiago en Anhél -de Argentijnse tweeling- en Cody was het feestgedeelte van de trip zeker een stuk minder geslaagd geweest.
De resterende dagen waren gevuld met het eiland rondrijden voor hangover garnalen bij Giovanni's in Haleiwa, drinken uit cocosnoten, bijbruinen op het strand en nog een kort bezoek bij een tattooshop voor een piercing voor Annekee en tweede gaatjes voor mij. De laatste dag nog een baan aangeboden gekregen bij het hostel voor deze zomer; moet even kijken of dat de laatste maand zou lukken met mijn visum, is wel een once in a lifetimeopportunity natuurlijk.

Ja, wat een nare week was het.